Hm, od czego zacząć? może od tego, że byłam stałą czytelniczką na twoim byłym blogu.Dawno chciałam ci cos napisać w komentach,ale...nie wiedziałam co. myślałam że się załamię jak go zawiesiłaś. Ale postanowiłam wejść na twojego nowego bloga i stwierdzam że... twój nowy blog jest świetnym zadośćuczynieniem za zawieszenie tamtego;-) Będę twoją nową stałą czytelniczką, i tym razem postaram się komentować na bieżąco. To chyba na tyle. Pozzzzdro

Siemana :D
Nocia faktycznie, z udziałem mojego Syriuszątka i mojej imienniczki...:]
Kurczaki, co to się będzie działo...Lilka i Tłukiszon w jednym pokoju...uuuu...chociaż osobiście wolałabym, żeby na jego miejscu był Machloj, albo inny boski chłopak...ech, ale jak się nie ma co się lubi, to się lubi co się ma ^^
pozdro cieplusie :* :* :*

uuu, Potter i Lilly w jednym pokoju?? Bede musiala cos o tym wspomniec u mnie... ale to dopiero za ladnych kilka miechow. Za jakies dwie godzinki siadam do pisania o wakacjach (tak, tak, w moim notatniku juz sa wakacje) wiec... a co mialas na mysliw tym komencie u mnie? czyzby na twoim blogu miala pojawic sie jakas mila slizgonka (tak wlasciwie to dwie mile slizgomki, a niedlugo juz trzy)? acha, juz dawno ci mialam powiedziec ale jakos tak zapominalam: w dziale 'o mnie' Lilly pojawi sie razem z dziewczynka, ktora przybrdzie juz niedlugo. tymczasem looknij do mnie bo dodalam male ogloszonko.

Będzie się działo... Już się nie mogę doczekać kolejnej notki... =D A Syriuszek był supcio... On jest moim idolem... Pozdooffeczka... :*:*:*

Hej! Jestem Jestem Jestem... już. Notka dla wszystkich kótrzy komentują. Ale chciałam jeszcze powiedzieć że myli mi się Ann z Puffy poniewarz, wszystkie blogi o Lily które miałam wcześniej pisałam jako wspaniała trójka, czyli Lily Dorcas i Ann. A że teraz zmieniłam to na Puffy nie mogę się odzwyczaić! Spokojnie, na pewno dam radę. A teraz życzę miłego czytania. A, jeszcze dodam że... Na wakacjach wale ortografie :)





Reszta dnia mineła spokojnie. A czemu? To całkiem proste. Cały czas po lekcjach przesiedziałam w bibliotece czytając o zaklęciach niewybaczalnych. Potem odrobiłam prace domowe. Z Historii magii miałam referat na 2 stopy na temat "Największego Goblina Wszechczasów" Dodam że wymyślił on urządzenie dzięki któremu morzna się przenosić w czasie, nazywa się zmieniacz czasu czy jakoś ta. W wypracowaniu pomagał mi Remus który cały czas siedział ze mną w bibliotece. Czemu? Otóż Potter wymyslił że lepiej będzie jak będzie ze mną cały zcas ktoś z Huncwotów, wiecie, tak dla "bezbieczeństwa". A że ja szłam do biblioteki ani Potter ani Blac nie chcieli tam iść więc spadło to na Remusa. Mówiłam mu, że jak chce iśc to niech idzie ale powiedział że będzie ze mną siedział i zaproponował mi pomoc. Powiedział, że mi pomoże w pracach domowych więc przyjełam pomoc bo dobrze wiedziałam że sama tego nie napiszę. Gdy skończyłam wypracowanie i zbierałam pergaminy, pióra i atrament ni z tąd ni z owąd pojawili się Ślizgoni. Malfoy, Nott, Bellatrix Black, Narcyza Black, Snape, Crabbe i Goyle (nie wiem jak sie pisze). Otoczyli nas (mnie i Remusa)

-Proszę, proszę... nasza ulubienica i pan Prefekt Gryffindoru- zakpił Malfoy, a gdy wymawiał Gryffindor mówił to z takim obuydzeniem i wstrętem że aż się zdenerwowałam, bo żaden śmierdzący Ślizgon nie będzie mi tu źle mówić o Gryffindorze!

-Nie zaczynaj Malfoy, źle się to skończy

-Dla ciebie, szlamo!- krzyknął Malfoy a potem dodał- Drentwota!

nie zdąrzyłam się obronić. Kątem oka jeszcze zobaczyłam jak remus mówi cos do Lusterka (?!?!?) a po chwili do biblioteki wpada Potter i Black. Oboje zaczeli żucać neiznanymi mi do tąd zaklęciami w Ślizgonów którzy padali jak muchy. Nie wiadomo nawet kiedy, i kto ugodził tym samym zaklęciem co mnie Łape. padł niedaleko mnie. Po chwili pad też Potter, powaliły go dwie drętwoty i Rictusempra. Ale trzymał się. W każdym razie na polu walki został tylko Remus, Malfoy i Nott. Zaklęcie żucone na mnie powoli przestawało działać a na polu walki został już tylko Remus i Malfoy, trzeba przyznać że obaj świetnie żucali zaklęcia. W końcu zaklęcie przestało działać i gdy Malfoy żucał zaklęcie Bombarno na Remusa co było dużą przesadą, bo rozwaliłoby go na kawałki wyczarowałam przed nim tarczę. Niby nic w tym dziwnego, ale fakt że moja różdżka była jakies 30 metrów odemnie zmienia frochę sytuację, a fakt że ja tylko machłam ręką i nic nie powiedziałam zmienia ją o całe 360 stopni. Remus i Malfoy popatrzyli w moim kierunku. Obaj byli zdziwieni, tylko że remus miał jeszcze uśmiech na twarzy, a Malfoy strach. no tak, on widział co zrobiłam na Eliksirach.

-Mówiłam, że to się źle skończy Malfoy?

W tej chwili w mojej głwoie zebrało się wszystko to, co Malfoy mi kiedyś zrobił. Obrazy w mojej głowie zmieniały się co chwilę... Malfoy nazywa mnie szlamą... zuca zaklęcie na Dorcas... wmawia mi że jestem bezndziejna i wszyscy się nademną litują... Tego było za dużo. Za dużo jak na mnie, jak na osobe która ma 16 lat. W moich rękach uformowały się zielono-żółte kule czekające aż je żuce w Malfoy'a. W tej chwili nic się nie liczyło, nic, oprucz zemsty. Brałam już zamach gdy usłyszałam z tyłu głos Łapy:

-Lilka nie!

Odwróciłam głowę, co było błędem bo Malfoy ugodził mnie Rictusempra tak, że odleciałam na kilkanaście metrów w tył i rabnęłam o ścianę. Remus i Black się zrefleksowali i zaczeli miotać w Malfoya zaklęciami. Padały różne nazwy, padło nawet chłoszczyść, co spowodowało że z nogawek Malfoya zaczeła sączyc się piana. Popatrzyłam na Pottera, był nieprzytomny, miał rozwaloną wargę, a z nosa leciała mu krew. Tego było za wiele. Dosyć. Mimowolnie uniosłam się w powietrzu i przeleciałam nad głowali Remusa i Syriusza. Skierowałam rękę na Malfoya który zaczął się unosić, a gdy był w lini prostej do mnie odrzuciam go do tyłu z taką siłą że walnął o mór. Niestety, zdołał wyczarować poduszkę, co mnie zmotywowało, a jago różdżka wyrwała mu się i poleciała w moim kierunku. Złapałam ją i żuciłam Remusowi który schował ją za szatę.

-Wiesz Malfoy, coś ci powiem. Może i jestem szlamą, ale ta "szlama" może ci w kazdej chwili rozkwasić łeb. Ale tego nie zrobie, a wiesz czemu? Bo w Gryffindorze liczy się nie tylko siła, ale trzeba wiedzieć, kiedy zakończyć pojedynek.

-A co, boisz się że przegrasz?!- wrzasnął do mnie

-Nie Malfoy, nie chcę trafić do Azkabanu. Nie chce brudzić sobie tobą rąk, nie mam czasu na takiego śmierdziela, jakim jesteś. Ale jeśli się prosisz...

Zacisnęłam troche rękę i Malfoy znalazł sie tóż przy mnie. Prawie stykałam się z nim nosami, szepnęłam:

-... to wyślij mi sowe, to moja sekretarka umuwi cię na spotkanie ze mną.

Puściłam go a ten wybiegł z biblioteki. Rozglądnęłam się w około. regały z książkami były poprzewracane, książki leżały na podłodze. Remus i łapa patrzyli na mnie z otwartymi buziami, ale mnie zainteresowało coś innego. Pod jednym z regałów wystawała moja różdżka. Podleciałam tam i podniosłam machnięciem ręki regał a różdżka przyleciała do mnie. Opadłam na zimną posadzkę i padłam na kolana. Byłam zmęczona... nie tym że użyłam tego czegoś... Co nawet nie wiem jak nazwać, ale złością. Jeszcze nigdy nie straciłam tak kontroli nad sobą, nawet jak Potter mnie wkuyrzał... no właśnie Potter. Podeszłam do niego na kolanach i położyłam ucho w miejscu gdzie powinno być serce... Nic, zero bicia serca... czy on... Nie, nie ten Potter...

-Boże, on... on nie życie!

Jak na komendę Remus i Łapa podbiegli do mnie i Pottera. Remus zobaczył jego puls, i puścił rękę spuszczając głowę. Łapa miał w oczach łzy... Prawdziwe, łzy których nigdy nie było można tam zobaczyć, zawsze było w jego oczach pełno wesołych ogników, miłości do Dorcas a tutaj, łzy. Wziął Rogacza w ramiona i potrząsnął nim, jakby to cos dało.

-Rogaty, Rogacz obudź się... ROGACZ!? Czemu ty...?

Do biblioteki wpadły dziewczyny. Dorcas i Puffy. Gdy zobaczyły nas momentalnie w ich oczach pojawiły się łzy. Pierwsza łza, poleciała z oka Dorcas. Potem druga. rzecia. Aż w końcu lały sie strumieniami. Dorcas Podeszła do Syriusza i przytuliła go mocno, chciała mu dodac otuchy, ale sama nie umiała powstrzymać płaczu... W tym samym czasie Puffy podeszła do Remusa. Położyła mu rękę na ramieniu, a on popatrzył do góry. Po jego p[oliczku spływała łza... Duża, wolna łza. Puffy wpadła w jego ramiona. A ja? ja dalej klęczałam przy Jamesia. Tyle razy mówił mi że mnie kocha, a ja to olewałam... Gdybym wiedziała że tak to się skończy już dawno dałabym mu szansę. Moglibyśmy być szczęśliwi, razem... Boże, co ja mówie? Ja? i On? Przecież ja go tak... kocham? tak, przez tyle lat wmawiałam sobie że go nie kocham, a tak naprawdę... Bałam się tago. Bałam sie tej dużej miłości. A teraz, gdy zdałam sobie z tego sprawę on, nie żyje! Miłość mojego życia, umarła. nawet nie wiem kiedy po moich policzkach poleciały łzy... Słone łzy, gęste jak wodospad spływały mi po policzkach, kótóre były całe mokre. Łzy, które wywołała śmierć mojej miłości, na zawsze pozostaną mi w pamięci. Lilka, nie, nie wolno ci się poddawać... Kochasz go, będziecie zyć razem, zestarzejecie się w dużym ładnym domu z wnukami...

-Wiesz, co masz robić

Usłyszałam głos. Wiem, wiem co mam robić. otarłam łzy i z trudem powstrzymywałam je od ponownego wybuchu. Wstałam i powiedziałam mokrym głosem:

-Weźcie go na blonia

Powiedziałam do chłopaków. Ci popatrzyli na mnie jak na UFO. Nic nie zrobili. Pierwszy odezwal się Łapa mówiąc:

-To już nic nie da... On... On nie...

-Nie kończ! Po prostu rób co mówie!

-CO TY SOBIE MYŚLISZ EVANS?! ON CAŁE ŻYCIE POŚWIĘCIŁ ŻEBY CIE MIEĆ, ŻEBYŚ GO POKOCHAŁA, DAŁA MU SZANSE! A TY CO?! NIC! TYLKO DAJESZ JAKIEŚ GŁUPIE ROZKAZY! ON JUŻ NIE ŻYJE! ROZUMIESZ?! MÓJ BRAT NIE ŻYJE!!!!!

Brat... Tak, ta dwójka była nierozłączna, można ich było spokojnie nazwać braćmi. Wszędzie ze sobą chodzili, razem robili kawały, razem się śmiali... A teraz? Jeden leży martwy, a drugi płacze... Lilka, weś się w garść... Wiesz, co masz robić. Wziełam go "nadprzyrodzoną siłą" wyniosłam z biblioteki i wyniosłam na błonia. Było juz ciemno, spojrzałam na zebarek, 11:57. Jeszcze chwilę. Wiem co ma robić, i zrobie to. Zrobie, bo go... Kocham. Położyłam go ostrożnie na płaskim, dużym kamieniu. 11:59

-Juz czas, James.

Położyłam splecione palcami ręce na jego sercu. I czekałam. Nic, zero rekacji. Nagle moje ręce zaczeły swiecić na czerwono. W myślach wciąż powtarzałam "Kochem cie, wróć do mnie". Nagle James wyprostował się i wziął głęboki oddech. Cofnęłam ręce które przestały świecić. Byłam wyczerpana. Rogacz popatrzył na mnie dziwnie i zapytał:

-Co ja tu robie? Nic ci nie jest? Liluś?

Jego oczy były zatroskane. Było w nich tyle miłości, tyle troski i opieki. Dziwne, że tego wcześniej nie zaówarzyłam. Z osłabienia padłam do jego ramion. Od razu było mi lepiej, czułam że teraz nic nie zrobi mi krzwydy, jestem najszczęśliwszą osobą na świecie. Opowiedziałam co się stało kiedy "umarł" a on słuchał uwarznie. Słuchał i nie przerywał, za co byłam mu wdzięczna. gdy skończyłam skierowalismy sie do wierzy gryffindoru, nadal byłam w niego wtulona. Gdy weszliśmy do pokoju wspulnego pierwsze co zaówarzyliśmy było zdjęcie Jamesa w czarnej przepasce. Grobowa cisza wypełniała Pokuj Wspulny, a było w nim dużo osób, wszyscy ubrani na czarno. Przed kominkiem siedzieli Huncwoci i dziewczyny. Łapa był wtulony w Dorcas która głaskała go po głowie. Remus siedział tępo wpatrując się w przestrzeń, nawet peter siedział cicho i nic nie jadł. Rogacz odchrząknął. Wszystkie głowy zwróciły sie w naszą stronę. Łapa przetarł oczy, podszedł do niego popatrzył od góry do dołu i przytulił tak "po mesku". Po chwili wszyscy podbiegli do Jamesa, a ja postnowiłam się ulotnić, żeby nie było niepotrzebnych pytań. Przechodząc koło zdjęcia Jamesa z czrną przepaską ściągłam ją i rzuciłam na ziemie.

-To już nie będzie potrzebne

Mruknęłam i poszłam dalej. Weszłam po kręconych schodkach do naszego dormitorium. Wziełam pidżamę i poszłam do łazienki, napuściłam dużo gorącej wody i płyn dzięki któremu było dużo piany a w całej łazience były bąbelki. Wszłam do gorącej wody... Nie ma to jak gorąca kompiel, w końcu po tak męczoncym dniu muszę jakoś ohłonąć. Słyszałam doskonale jak wszyscy świętują w pokoju wspulnym powrót do życia Rogacza, ale ja nie miałam ochoty schodzić tam. Nie wiem nawet ile myślałam w mannie, woda nie była już tak gorąca ale była bardzo ciepła. Nagle do łazienki ktoś wszedł.Szybko złapałam wiszacy nad wanną ręcznik i nie zwarzając na to że go zamocze owinęłam sie nim w wannie, dopiero potem sobie przypomniałam że w wannie jest piana.

-Liluś, jesteś tu?

No tak, to Potter. Mogłam się tego domyślić, tylko on ma czelnośc wchodzić komus do łazienki podczas kompieli (relaksującej). Zaczął przedzierać się przez gąszcz baniek aż w końcu dotarł do wanny. Kucnął i zaczął nie patrząc na mnie tylko w dół.

-Ja... Ja chciałem podziękować... za... Za drugie życie.

-Nie ma za co... To... to drobnostka.

-Nie mów tak. Nie co dzień człowiek dostaje drugie życie.

-Ja tylko spłaciłam dług

Teraz to i ja patrzyłam w dół, patrzyłam w piane. Ta piane która miała mi w pewnym sensie pomóc. Nie miałam zamiaru patrzyć mu w oczy... nie chciałam sie rozkleić, a poza tym, on nie może znać prawdy. Nie może. Nie tarz.

-Jaki dług?

-Ty, walczyłeś w mojej obronie. I zmarłeś. Więc jak inaczej mogłam spłacić swój dług? Tylko w ten sposub nie mam u ciebie długu...

Lilka, uspokuj się. Nie rozklejaj się... Nie możesz, nie teraz, poczekaj jeszcze chwile... Nie płacz... Lilka... Zdradzisz sie... on nie może się dowiedzieć.

-Nigdy nie miałaś

-Miałam. Tyle razy mnie broniłeś, złego słowa na mnie nie dałeś powiedzieć. Oprucz tego, rozśmieszałeś mnie, bawiłeś, nadawałeś mojemu życiu koloru. I ty mówisz, ze nie miałam długu?

Stało się. Pierwsza łza spłynęła po moim policzku. Spadła na pianę której trochę jakby ubyło. Potem spadła druga, i trzecia. Spadały bez opamiętania. Rogacz się zoriętował o so chodzi, ale nim jego ręka zdąrzyła dotknęł mojego policzka powiedziałam:

-Możesz wyjść? chcę się ubrać.

Kiwnął głową i wyszedł. Wyszłam z wanny wytarłam sie puszystym ręcznikiem Dorcas, ubrałam się w pidżamę, zaklęciem osuszyłam włosy i wyszłam. Potter siedział na moim łużku oglądając zdjęcie z ramką. Na zdjęciu byłam ja, mama, tata i Petunia. Usiadłam obokniego i czekałam aż coś powie.

-Nigdy nie miałaś wobec mnie długu Liluś. Nie miałaś go, bo cię kocham. I pamiętaj, że nigdy nie przestanę, chodź bym nie wiem co się stało. pamiętaj, kocham Cię.

Położył zdjęcie na szafce nocnej i już chciał wyjść. Czułam, że jeżeli pozwolę mu wyjśc, to pozwolę mu wyjśc nie tylko z tego dormitorium, ale też a całego mojego życia. Gdy już łapał za klamkę pomyślałam sobie "Raz się żyje".

-Rogacz. Zaczekaj.

Stanął w miejscu, jednak nie odwrócił się i puścił klamki. Powolnym krokiem podeszłam do niego, wyminęłam go i stanęłam ze spuszczoną głową przed nim. Powolutku podniosłam wzrok, potem głowę i powiedziałam, cicho, ale bardzo wyraźnie te dwa słowa na które czekał już prawie siedem lat. Słowa, których nie spodziewałam się przed nim powiedzieć:

-Kocham Cie

Jego reakcja była do przewidzenia. Najpierw popatrzył mi w oczy, potem puścił klamkę, podrapał sie po głowie robiąc tym samym bałagan na głowie.

-Juz bardziej nie będa stać

Nie mogłam się oprzeć żeby tego nie powiedzieć. Opuścił rękę którą natychmiast przyciągnął mnie do siebie potem drugą przytrzymał mnie w tali i patrząc prosto w oczy pocałował.



Nie mówiłam wam ale robie dollsy które będę umieszczać na tej stronce. Za jeden dolls (lub candy

albo jakaś tam lalka) będzie jeden komentarz, z opisem jak chcecie to zamawiajcie. A, tytuł w tamtej był taki bo... bo bo bo bo bo :) nie no, no bo nie wiem , tak o jakoś dałam :P

hiper super :) pisz dalej, bo mnie ciekawość zeżre :)

Siemka! ! chciałam sie zapytac czy jest moze tego ksiazka :/ a jak tak to jaki ma tytuł i kto ja napisał ! ! z góry dzie :* napisz mi mojego maila patola12@buziaczek.pl a po za ty masz fajnego blogaska :D :D tak 3maj ! !
Życzę powodzenia :D:D

Pozdroffienia od Patoli :D:D :P heheh

przysieglam ze moj komentarz bedzie pod kazda notka na tym blogu wiec bedzie a co do notki to superaska pozdro ola